Νησί μου εσύ!
Πέτρα! αφέντρα μου
φως του Λευκάτα
στο νου βουκέντρα μου
μάνα Λευκάδα!
Γλυκιά πατρίδα μου
αναπνοή μου
καρδιά, πυξίδα μου
Χαρά, ζωή μου!
Νύχτα μ΄ ανάστησες
χώμα, θροφή μου
κι ουρανογράφησες
κάθε στιγμή μου.
Παντού λογύρισα
και πάντα μπρος μου
ότι κι αν μύρισα
ήσουν εντός μου!
Δάκρυ κι αρμύρα μου
μεσ΄ το κορμί μου
πνοή της μοίρας μου
εσύ νησί μου!
Κι έτσι ορφάνεψα
χωρίς εσένα!
φλόγα δεν άναψα
γι΄ άλλον κανένα.
Λευκάδ΄ ανάσα μου
μια προσευχή
και ένα τάμα μου
Νησί μου εσύ!
Κώστας Γ. Σταματέλος
Πηγή: Kolivas.de

