Για τον ξάδερφο Ξενοφώντα Βλάχο
Στο τραγούδι “η δουλειά κάνει τους άντρες” των Γιάννη Ευσταθίου και Μάνου Λοΐζου λένε κάποιοι από τους στίχους του…
Μη βροντοχτυπάς τις χάντρες
Η δουλειά κάνει τους άντρες
Το γιαπί,το πυλοφόρι,το μυστρί
Μη βροντοχτυπάς τα ζάρια
Όσοι είναι παλληκάρια τη ζωή τους την περνούν στις σκαλωσιές
Πολλοί φοβήθηκαν το γιαπί, το πυλοφόρι το μυστρί
Ακόμη δε περισσότερο τις σκαλωσιές στις πολυόροφες οικοδομές της Αθήνας, σε αντίθεση με τον Ξενοφώντα Βλάχο απο την Καρυά που από έφηβος ξεκίνησε το επάγγελμα του σοβατζή για να επιβιώσει διότι ήταν ορφανός από πατέρα αλλά έπρεπε να συντηρήσει και την χήρα μάνα που πήρε μαζί του στην Αθήνα.
Με τον ιδρώτα του και μόνο έφτιαξε το φτωχικό του στη Νίκαια με την Ιωάννα Καββαδά του Θωμά και της Μαυρέτας από την Κατούνα, ένα φτωχικό(σε εισαγωγικά) που μεγάλωσε αξιοπρεπώς τα δυό του παιδιά Ελένη και Ζώη αλλά ήταν και σταθμός φιλοξενίας για όλους τους συγγενείς και δεκάδες φίλους από την Λευκάδα.
Ένοιωσα την ζεστή φιλοξενία στο σπίτι του ως σπουδαστής και ως στρατιώτης και θα τον ευγνωμονώ πάντα.
Για πολλά χρόνια πήρε εργολαβικά δουλειές στην Λευκάδα και ήταν περιζήτητος,όσοι δε εργαστήκαμε μαζί του γνωρίσαμε έναν πολύ παραγωγικό και σπουδαίο μάστορα.
Καλό πέρασμα και καλή ανάπαυση ακούραστε μάστορα ,καλό ταξίδι ξάδερφε!
Κώστας Σκλαβενίτης
