Μια περίληψη από το νέο μου βιβλίο που θα κυκλοφορήσει σε λίγες μέρες
….Για να μιλήσουμε και για άλλες περιφερόμενες απολαύσεις, ας θυμηθούμε τις κουκούτσες αλατισμένες σε κοφίνια που πούλαγε στην αγορά ο Μυτώνας με το Νταγιέκο ή τα ρεβίθια στο κάρο πάλι από τον Σταύρο το Νταγιέκο, μέχρι τον ευγενέστατο Βασίλη Κόγκα- Τσιγόνια με το περιποιημένο καλαθάκι του ,την κάτασπρη ποδιά του και τα χωνάκια με τα διάφορα ξηροκάρπια, κυρίως πασατέμπο, λιόσπορους, φιστίκια και ψημένα αμύγδαλα. Ο Βασίλης όπως κι αρκετοί άλλοι έμπαιναν και στο Πάνθεον με την πραμάτεια τους γιατί ήταν απαραίτητη για τη συντροφιά του κρασιού η των άλλων ποτών στους χορούς ή στα διαλείμματα των ταινιών. Πολλές φορές έμπαιναν και στο γήπεδο όπου γινόταν οι αγώνες με τις τοπικές ομάδες, κυρίως του Τηλυκράτη, του Λευκάτα και των μικρότερων, Ακροθαλασσά, Αστραίος Φρυνίου, Φοίνικας .
Ξηρούς καρπούς πούλαγαν στους δρόμους ή στα ουζάδικα της χώρας σε χωνάκια κι ο Μήτσος Μαραγκός ή Μακρύνας κι ο Σπύρος Καραβίας ή Κοντοπίθιας που έμενε στα σπίτια της καινούργιας χώρας.
Πολύ νόστιμα και της στιγμής, τα σουβλάκια που έβρισκες σε αρκετές μεριές αλλά κυρίως μπροστά στον Αη Σπυρίδωνα στην πλατεία από τον εξαιρετικά περιποιημένο κυρ Χρήστο Δουκατά . Δεν μπορώ φυσικά να παραλείψω και τα περίφημα παγωτά ¨ΘΑΥΜΑ¨του κυρ Γιώργου του Ράπτη, αυτού του ευρηματικότατου επιχειρηματία που υπήρξε πρωτοπόρος και διορατικός. Τα παγωτά του στην αρχή, τα έφτιαχνε στην οδό Βεντούρα, κι αργότερα σ εκείνο το εγκαταλειμμένο πλέον κτίριο δίπλα στην παλιά ΔΕΗ πίσω απ τον ΑηΝικόλα .
Ήταν βραβευμένα τα παγωτά του κυρ Γιώργου γιατί ήταν αγνά και φρέσκα αλλά κι ο ίδιος αρχοντάνθρωπος , κοινωνικός με έντονο χιούμορ και απλωχέρης.
Εκεί στο ίδιο κτίριο , στη βάση του σχεδόν, υπήρχε μία τρύπα που ακόμα υπάρχει κι από εκεί έβγαινε μια ολόκληρη ή μισή κολώνα πάγος. Γινόταν διανομή του πάγου για τα οικιακά ψυγεία γιατί τότε τα περισσότερα ψυγεία ήταν πάγου κι όχι ηλεκτρικά γιατί ήταν αφενός πανάκριβα και επειδή όλες οι προμήθειες του νοικοκυριού ήταν φρεσκότατες. Ο πάγος μεταφερόταν με μια ειδική, παράξενη τσιμπίδα που αγκάλιαζε καλά τον πάγο για να μην πέφτει στη διαδρομή.
Αυτά τα παγωτά που είχαν ανταγωνιστή τα Αθηναϊκά παγωτά ΕΒΓΑ τα τριγυρνούσαν τα μεγαλύτερα παιδιά σ όλες τις γειτονιές με το χαρακτηριστικό promotion ¨Παγωτά θαύμα, έλα να δείς το θαύμα,κρέμα σοκολάτα κύπελλο και κακάο μ ένα φράγκο¨. Ο κυρ Γιώργος έδινε τα γνωστά τρίκυκλα ποδήλατα στα παιδιά που μπροστά είχαν ένα κιβώτιο τσίγκινο κάτασπρο με κόκκινα γράμματα ΘΑΥΜΑ, γεμάτο με πάγο και μέσα σ αυτό ένα δεύτερο κιβώτιο με κάθε λογής παγωτά τυλιγμένα στο πολύ πρακτικό χάρτινο σακουλάκι! Υπήρχε μάλιστα και πρόβλεψη να υπάρχει μια τρυπούλα για να φεύγει σαν νερό ο λιωμένος πάγος. (Συνεχίζεται)..
